درباره من

من احسانه بیگیدر فروردین‌ماه 1363 در تهران چشم به جهان گشودم. در همان دوران کودکی، شور و اشتیاق عجیبی به آشپزی داشتم و بالاخره در 7 سالگی، اولین غذای مستقل عمرم را پختم که کته‌ای شور از آب درآمد. پس از آن، فقط ناظر دقیق آشپزی مادر و و یکی از خواهرهایم بودم تا اینکه در 13 سالگی، حاکمیت کامل آشپزخانه منزل را برعهده گرفتم و آشپزخانه را قلمرو بی‌چون‌وچرای خود ساختم .


با وجود مخالفت‌های مادر، آشپزی می‌کردم، دسر درست می‌کردم و بیننده پروپاقرص برنامه‌های آشپزی بودم. هیچ‌کس و هیچ‌چیز جلودار این علاقه وافر نبود و تنها ساعات حضور در مدرسه، من را از این لذت بزرگ محروم می‌کرد. در دوران دبیرستان با تسلط بیشتر بر آشپزی، توجه و علاقه‌ام به شیرینی‌پزی و تهیه دسر بیشتر شد. پس از دبیرستان، با وجود این همه ذوق و شوق، انگار قسمت نمی‌شد که با حضور در کلاس شیرینی‌پزی، به یادگیری صحیح آن بپردازم. بالاخره، درهای دانشگاه به روی من نیز باز شد و دوباره مشغول درس و مشق شدم. پس از کسب درجه کارشناسی در رشته برنامه‌ریزی اجتماعی، تصمیم گرفتم با تغییررشته، خود را برای کنکور کارشناسی ارشد آماده کنم.

. در این میان، فرصت را غنیمت شمرده و برای تنوع، در کلاس‌های آشپزی نیز ثبت‌نام کردم. اما پس از مدتی، عطای فوق‌لیسانس را به لقایش بخشیدم و به پخت‌وپز پرداختم. در طی مسیر معمول زندگی، در اداره‌ای به‌عنوان کارمند مشغول به کار شدم، اما ازآنجاکه رأس ساعت در محل کار حاضرشدن و پشت‌میزنشینی، با روحیاتم سازگار نبود، بنابراین در یک اقدام ناگهانی، بخشی از اوقات خود را به شیرینی‌پزی اختصاص دادم تا بتوانم مدارک مربوط به آن را نیز دریافت کنم که طی این دوره‌ها، دو سال به طول انجامید.

همزمان به‌عنوان کارشناس، با مجلات تخصصی قنادی و آشپزی همکاری می‌کردم، رسپی خلق می‌کردم و در شبکه‌های مختلف تلویزیون نیز آموزش می‌دادم. اینجا بود که دیدم بهتر است از کارمندی انصراف داده و خود را وقف آشپزی و شیرینی‌پزی و آموزش آن‌ها کنم. اما احساسم بر این بود که هنوز کافی نیست، نیاز مبرمی به داشتن جایی برای تبادل اطلاعات با دوستداران این هنر داشتم، جایی که بتوانم دانسته‌ها و تجربه‌های خود را در اختیار دیگر علاقه‌مندان قرار دهم و این احساس، باعث شد اکنون به مدیریت آموزشگاه آشپزی و شیرینی‌پزی بپردازم که تمامی رشته‌های آشپزی و شیرینی‌پزی و هرآنچه به خوراک و پخت‌وپز مربوط است، تدریس می‌شود.

در اینجا لازم می‌دانم از همراهی مادر دلسوزم که با وجود عدم تمایل‌شان به گرایش من به این رشته، صبورانه در فراز و نشیب راه، پشتیبانم بودند، از تشویق‌های خواهر و برادرانم و به‌ویژه زحمات برادر بزرگ‌تر و بزرگوارم که در نبود پدر، برایم پدری کردند، سپاس‌گزاری کنم.

با وجود دریافت مدرک مدیریت آموزشگاه صنایع غذایی و تمامی مدارک مربوط به حوزه تخصصی آشپزی و شیرینی‌پزی، هنوز خود را در میانه راه می‌دانم و مشتاق یادگیری و کسب تجربه‌های نو در زمینه آشپزی و شیرینی‌پزی هستم.

احسانه بیگی